Anatomia czaszki: kości czaszki

2026-04-27

Czaszka (łac. cranium) ochrania mózg i narządy zmysłu, bierze udział w żuciu, mowie i oddychaniu oraz nadaje kształt twarzy.  
Czaszka składa się 22 kości (nie licząc kosteczek słuchowych), które dzieli się na:

  • mózgoczaszkę (łac. neurocranium) - styka się z mózgowiem i go osłania. -
  • twarzoczaszkę (łac. viscerocranium) - zwana też trzewioczaszką.

Poszczególne kości czaszki połączone są szwami, które stanowią stałe połączenia.  

Budowa czaszki człowieka: Mózgoczaszka 

Mózgoczaszka, czyli część mózgowa czaszki składa się 8 kości:

  • kości czołowej
  • kości potylicznej
  • kości klinowej
  • kości sitowej
  • dwóch kości skroniowych
  • dwóch kości ciemieniowych

Kość czołowa stanowi przednią część mózgoczaszki i tworzy czoło oraz górną ścianę oczodołów. W jej obrębie widoczne są łuki brwiowe, guzy czołowe oraz kresa skroniowa, będąca miejscem przyczepu powięzi i mięśni.

Kość potyliczna znajduje się w tylnej części czaszki i otacza od tyłu mózgowie. Zawiera ona otwór wielki, czyli foramen magnum, przez który rdzeń kręgowy przechodzi w mózgowie.

Na zewnętrznej powierzchni kości potylicznej znajduje się guzowatość potyliczna zewnętrzna oraz kresy karkowe, będące miejscem przyczepu mięśni karku.

Kość klinowa leży centralnie w podstawie czaszki i przypomina kształtem motyla. Składa się z trzonu, skrzydeł większych, skrzydeł mniejszych oraz wyrostków skrzydłowych. W trzonie znajduje się siodło tureckie, w którym leży przysadka mózgowa. Kość klinowa bierze udział w budowie oczodołów, jamy nosowej oraz dołów czaszki. Przechodzi przez nią wiele ważnych nerwów i naczyń, a jej struktura ma kluczowe znaczenie dla stabilności całej czaszki.

Kość sitowa to niewielka, ale bardzo ważna struktura oddzielająca jamę nosową od jamy czaszki. Zbudowana jest z blaszki pionowej, która tworzy część przegrody nosa, blaszki sitowej, przez którą przebiegają włókna nerwu węchowego, oraz z labiryntów sitowych zawierających komórki powietrzne. Na jej górnej powierzchni znajduje się grzebień koguci będący miejscem przyczepu opony mózgowej twardej. 

Kości ciemieniowe są dwiema kośćmi płaskimi, tworzącymi boczne i górne ściany sklepienia czaszki. Każda z nich ma kształt zbliżony do czworokąta i posiada powierzchnię zewnętrzną oraz wewnętrzną. Kości te pełnią istotną funkcję ochronną i stanowią dużą część powierzchni czaszki.

Kości skroniowe są parzyste i mają budowę złożoną. Każda z nich składa się z części łuskowej, bębenkowej, sutkowej i skalistej. Część skalista, zwana również piramidą kości skroniowej, zawiera narządy słuchu i równowagi, zarówno ucho środkowe, jak i wewnętrzne.  

W obrębie kości skroniowej mieści się także otwór słuchowy zewnętrzny.

Twarzoczaszka

Twarzoczaszka stanowi przednią, dolną część czaszki i tworzy rusztowanie twarzy oraz ściany jam: nosowej, ustnej i częściowo oczodołów. Nadaje ona twarzy jej indywidualny kształt, a jednocześnie pełni kluczowe funkcje związane z oddychaniem, przyjmowaniem pokarmów, artykulacją mowy i ekspresją mimiczną.

Twarzoczaszka składa się z czternastu kości:

  • kości nosowe  
  • szczęka
  • jarzmowe  
  • łzowe  
  • podniebienne  
  • małżowiny nosowe dolne
  • żuchwa - jest najmocniejszą kością twarzoczaszki i jedyną ruchomą kością czaszki, zawiera zębodoły dla zębów dolnych oraz tworzy staw skroniowo-żuchwowy
  • lemiesz - wchodzi w skład przegrody nosa.

Twarzoczaszka połączona jest z mózgoczaszką za pomocą licznych szwów, a jej poszczególne kości łączą się ze sobą w sposób bardzo ścisły, co tworzy stabilną, ale zarazem elastyczną strukturę. Wraz z wiekiem, szczególnie w starszym wieku i przy utracie zębów, może dochodzić do zaniku wyrostków zębodołowych, co powoduje zmiany w wyglądzie twarzy i jej proporcjach. 

Do kości zarówno mózgoczaszki jak i twarzoczaszki zalicza się:kość sitową

  • kość klinową
  • kość skroniową  

Szwy czaszki

Szwy czaszki to połączenia łącznotkankowe między kośćmi czaszki. Zbudowane są z tkanki łącznej włóknistej, która ściśle łączy brzegi sąsiednich kości, umożliwiając jedynie bardzo niewielki, elastyczny ruch między nimi.  

Z anatomicznego punktu widzenia brzegi kości tworzące szew posiadają charakterystyczne, nieregularne wypustki i zagłębienia, które zazębiają się ze sobą niczym elementy układanki.  Taka budowa zwiększa wytrzymałość połączenia i zapobiega przesuwaniu się kości względem siebie. W miejscu szwu nie ma typowej chrząstki ani jamy stawowej, jak w stawach ruchomych - kości łączą się bezpośrednio za pomocą zwartej tkanki łącznej, co czyni to połączenie sztywnym, lecz jednocześnie zdolnym do stopniowego kostnienia wraz z 
wiekiem.

Funkcje szwów

  • umożliwiają wzrost czaszki u dzieci
  • zwiększają wytrzymałość mechaniczną
  • chronią mózg przed urazami
  • stabilizują twarzoczaszkę

Wyróżnia się szwy mózgoczaszki:

  • szew czołowy - kostnieje w dzieciństwie,
  • strzałkowy - kostnieje ok. 20-30 roku życia,
  • szew wieńcowy - kostnieje ok. 30-40 roku życia,
  • szew węgłowy -  kostnieje ok. 40-50 roku życia,

Szwy podstawy czaszki:

  • szew klinowo-czołowy
  • szew klinowo-ciemieniowy
  • szew klinowo-łuskowy
  • szew potyliczno-sutkowy

Szwy twarzoczaszki:

  • szew jarzmowo-skroniowy
  • szew jarzmowo-szczękowy
  • szew międzynosowy
  • szew czołowo-nosowy
  • szew szczękowo-nosowy
  • szew podniebienno środkowy
  • szew poprzeczny podniebienia

Rozwój kości czaszki u niemowląt i dzieci 

U noworodka i niemowląt czaszka znacząco różni się od czaszki osoby dorosłej. Jej budowa jest bardziej elastyczna, a poszczególne kości nie są jeszcze trwale zrośnięte. Jest to przystosowanie do życia płodowego, samego porodu oraz intensywnego wzrostu mózgowia, który w pierwszych latach życia przebiega wyjątkowo szybko. W efekcie mózgoczaszka u niemowlęcia jest stosunkowo duża w porównaniu do twarzoczaszki.

Kości sklepienia czaszki, zwłaszcza kości ciemieniowe i czołowa, są cienkie, bogate w substancję gąbczastą i nie są w pełni zmineralizowane. Pomiędzy nimi znajdują się szerokie szwy oraz charakterystyczne, błoniaste przestrzenie zwane ciemiączkami. Są one zbudowane z tkanki łącznej włóknistej i stanowią miejsca, w których zbiegają się kilka szwów czaszkowych.

Ciemiączko

Ciemiączka to łącznotkankowe płyty pomiędzy “okrywającymi je wyspami kostnymi” czaszki noworodka i małego dziecka.  

Najważniejsze ciemiączka u noworodka: 

  • ciemiączko przednie - jest największe i ma kształt rombu. Znajduje się na skrzyżowaniu szwu strzałkowego z szwami wieńcowymi, między kością czołową a obiema kośćmi ciemieniowymi. Zamyka się stosunkowo późno, zwykle między 18 a 24 miesiącem życia, chociaż u niektórych dzieci może to trwać do 36 miesiąca.  
  • ciemiączko tylne - jest znacznie mniejsze i ma kształt trójkąta. Znajduje się na połączeniu szwu strzałkowego i węgłowego, między kośćmi ciemieniowymi a kością potyliczną. Zamyka się wcześnie - zwykle około 2-3 miesiąca życia.
  • ciemiączka boczne - położone są po bokach czaszki, w miejscu styku kości ciemieniowej, skroniowej i potylicznej. Zwykle zanikają i ulegają zamknięciu między 6 a 12 miesiącem życia. Niektóre dane mówią nawet o 18 miesiącu życia.  
  • ciemiączka klinowe - znajduje się w okolicy skroniowej, na styku kości czołowej, ciemieniowej, skroniowej i klinowej. Zamykają się również około 6 miesiąca życia.

Po 2-3 roku życia dochodzi do stopniowego pogrubienia i mineralizacji kości czaszki. Szwy pozostają widoczne, lecz stają się coraz węższe i bardziej zazębione. Nadal jednak pozostają funkcjonalne i pozwalają na rozwój aż do okresu dojrzewania, kiedy tempo wzrostu czaszki 

Bibliografia:

  1. Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła, mięśnie, wyd. XIII, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019,
  2. Richard L. Drake, A. Wayne Vogl, Adam W.M. Mitchell, Gray anatomia. Podręcznik dla studentów. T. 1, wyd. IV, Wrocław: Edra Urban & Partner, 2020 
Łagodne napadowe położeniowe zawroty głowy (BPPV): objawy, diagnostyka i leczenie. Przykłady ćwiczeń

Łagodne położeniowe zawroty głowy (BPPV): Dowiedz się więcej o tym najczęstszym schorzeniu ucha. Sprawdź, jak rozpoznać objawy i jak leczyć nagły, napadowy zawrót głowy.

9.02.2026
Cukrzyca a bóle mięśni, stawów i kości? Neuroartropatia cukrzycowa, cukrzycowy zawał mięśniowy, hiperostoza szkieletu

Cukrzyca a bóle mięśni, stawów i kości? Sprawdź, jak cukrzycowy zawał mięśniowy, neuropatia cukrzycowa i hiperostoza wpływają na układ ruchu jako powikłanie cukrzycy.

24.07.2025
Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) - objawy i leczenie

Reumatoidalne zapalenie stawów to choroba autoimmunologiczna dotykająca miliony ludzi na świecie. Poznaj objawy, metody diagnostyczne i metody leczenia RZS.

12.02.2024
Pokaż więcej wpisów z Kwiecień 2026
Prawdziwe opinie klientów
4.8 / 5.0 3010 opinii
pixel